Prawo zamówień publicznych

Pamiętasz mój wpis o urzędnikach psujących prawo?

Wczoraj zadzwonił znajomy, który zainspirował mnie do tamtego wpisu.

Kontrolerzy opamiętali się i odpuścili.

Brawo!

Szkoda tylko, że cała sprawa zabrała kupę czasu (również kontrolerom!) i nerwów (chyba tylko zamawiającemu).

Piszę książkę.

Tym razem o przygotowaniu postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Ma to być poradnik dla praktyków (choć z delikatnym zacięciem naukowym, ale bez zadęcia), więc staram się ilustrować go licznymi przykładami.

A najlepsze przykłady pisze praktyka.

Grzebiąc w przetargach prowadzonych przez UZP (to przecież też zamawiający!) trafiłem na postępowanie na… protokolantów dla KIO.

Czy my naprawdę już tak dziadziejemy, że nawet na protokolantach musimy oszczędzać?

Jak mawiał Wiesław Drzewicz w Czterdziestolatku: to się do prasy nadaje!

To postępowanie jest ciekawe także z innych względów, ale o tym innym razem.

Teraz wychodzimy z żonką na mecz  🙂

Pod koniec sierpnia, w internecie pojawił się tekst o postępach prac nad budową drogi S8.

Znalazł się w nim taki oto kwiatek:

„Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Łodzi od stycznia 2014 do 30 czerwca 2015 roku ogłosiła 9 przetargów w trybie zamówienia z wolnej ręki.„

Co ciekawe, ten kwiatek został powtórzony również na portalach poświęconych tematyce ZP.

Przez litość nie podam, o jakie portale chodzi. 🙂

Czuwaj!

Jeden z byłych słuchaczy kierowanych przeze mnie studiów podyplomowych PZP poprosił mnie o pomoc. Sprawa, choć indywidualna, ma szerszy kontekst.

Pokazuje bowiem jak w Polsce psuje się prawo.

Postanowiłem więc problem ten opisać na blogu. Ze zrozumiałych względów nie podaję danych bohaterów tej historii.

Zamawiający prowadził przetarg na roboty budowlane, które miały być wykonane w dwóch mieścinkach. Wpłynęło sporo ofert, dwie z nich wzbudziły wątpliwości zamawiającego. Szczerze mówiąc, musiały wzbudzić, ponieważ ich ceny były niższe o więcej niż 30% od średniej wszystkich ofert.

Wykonawcy zostali więc po bożemu wezwani do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi obaj stwierdzili, że dadzą radę (po polskiemu: jakoś to będzie, panie 🙂 ).

Na dowód przedstawili kosztorysy, z których wynikało, że prace w jednej z mieścinek wykonane zostaną gratisowo.

Zamawiający uznał, że wyjaśnienia wykonawców potwierdzają, że oferta zawiera rażąco niską cenę. Oferty zostały odrzucone, wykonawcy nie wnieśli odwołań.

Byłoby pewnie po sprawie, gdyby nie fakt, że w grę wchodzą pieniądze unijne.

Zatem – kontrola.

Zdaniem kontrolerów mogło dojść do naruszenia PZP, bowiem wynagrodzenie w tym zamówieniu ma charakter ryczałtowy, cena więc obejmuje wszystkie koszty bez względu na ilości podane w przedmiarach oraz (uwaga, uwaga!!!) bez względu na to, czy ceny jednostkowe robót w ofercie odpowiadały poziomowi cen w okresie ich wykonywania.

No to jest jakaś aberracja, drodzy państwo!!!

Ja rozumiem, że ryczałtowy charakter wynagrodzenia ma swoje konsekwencje, ale nie wiedziałem, że cena ryczałtowa nie może być rażąco niska (a do tego sprowadza się argumentacja urzędników).

Gdyby przyjąć takie rozumowanie, zamawiający musiałby zawsze uwzględniać tłumaczenie w stylu: „daliśmy 30% rabat” albo „połowę robót zrobimy za friko”.

A przecież chyba z takimi własnie praktykami jak opisana wyżej, walczy nasze państwo, czyż nie? To właśnie po to wzmocniono całkiem niedawno mechanizm weryfikacji ceny oferty, czyż nie?

Pamiętasz, jak grzmiano w Sejmie, że niska cena to bubel i plajty?

Przyznanie racji kontrolerom oznaczałoby, że cała ustawowa konstrukcja rażąco niskiej ceny stałaby się martwą literą.

Na koniec łaskawi urzędnicy dali zamawiającemu jeszcze jedną szansę – zażądali wyczerpujących wyjaśnień, które powinny jednoznacznie udowodnić, że cena została źle skalkulowana (a wcześniej napisali, że przy ryczałcie kalkulacja jest nieistotna), jest niewiarygodna w porównaniu do cen rynkowych, a wykonanie umowy mogłoby być nieopłacalne i zagrażać jego realizacji.

Do tego proponuję jeszcze zażądać zaświadczenia, że „mieszkanie jest panu naprawdę potrzebne„ (młodszym  Czytelnikom polecam serial Alternatywy 4).

Działania tych kontrolerów uznaję za psucie prawa. Przez takie historie zamawiający tracą chęć do tropienia nieuczciwych praktyk.

Przepisy zostały prawidłowo zastosowane, wykonawcy przyznali, że nie uwzględnili wszystkich kosztów wykonania zamówienia, decyzji o odrzuceniu nie zaskarżyli do KIO. Ktoś tu wykazuje sporą nadgorliwość…